श्रावण
श्रावणाचा खेळ चालला
उन्हा मागे पाउस चालला
मेघांचा रंग दाटला
श्रावणाचा खेळ चालला
गवताच्या हिरव्या गालिच्यावर
हिरवा हिरवा मोर डोलला
श्रावणाचा खेळ चालला
सणाचा रंग उधळला
पानांचा ही रंग बदलला
मित्र मैत्रिनिंचा मेंळ जाहला
श्रावणाचा खेळ चालला

 

गाणी
मनातली ही गोड गाणी
मंगल गाaणी दंगल गाणी
ओठावर गुण गुणारी सहज गाणी
प्रेमळ आजी ने रचलेली ही बाल गाणी
हसर्या चिमुकल्या पाखरांची गाणी
हत्ती कासव सश्याची गाणी
निरागस चेहह्याच्या त्या तान्ह्यांची गाणी
मंगल गाणी दंगल गाणी
बोबद्या बोलातली गोड गाणी
कधी न विसरणारी ही अमूल्य गाणी

पतंग
आकाशी भरारी मारते पतंग
उंच उडायला शिकाविते पतंग
कागदाचे विविध आकार दर्शविते पतंग
उडवणार्याची मान उंचाविते पतंग
दोर ढीला सोडताच भरकटते पतंग
जिवनाचे हे मुल्य दर्शविते पतंग
उँची गाठता स्थिरवते पतंग
विचारी पुरुषाची खोली सांगते पतंग
नभी जाताच लहानाच्या ओठावर हास्य देते पतंग
मोठ्यानाही लहान करून जाते पतंग

जाळे
मला पाह्ताच ती खुद्कन हसली
मी मनात म्हटले पोरगी जाळ्यात फसली
मी तिला लग्नाची मागणी घालताच ती शरामली
मला काय माहित होते माझीच कुर्हाड माझ्याच पायी बसली
लग्नानंतर सप्तपदिची अनेकदा आठवण येते
सत्यवानाचे काय झाले असेल हा विचार करून त्याची मात्र कीव येते
लग्नाचा लाडू खावून बघावा असे मोठे म्हणतात
त्यांच्या बत्तिशिचे बोळके, डॉक्यावरचे टक्कल बर्याच गोशती सांगून जातात
म्हणून लग्नाचे आमिष कोणाला दाखावू नये
आपण ज्या खद्दयात पडलो त्यात दुस्र्यास पाडू नये

 

जिद्द
दूबळ्या हाता पायात शक्ति कुठून येते
इवल्याश्या पंखाना एवढी मोठी भारारी कशी मारता येते
प्रयत्न आपल्यापरिने सर्वजण करतात
मग यशाचे शिखर काही मोजकेच का गाठतात
परभावाने कच खावुन काही मागे फिरतात
पराभव ही यशाची पहिली पायरी आहे असे मग लोक का सांगतात
इच्छित मिलाले नाही म्हणून भाग्याला दोष कोणी देतात
तर कोणी आपल्या हक्काचे इच्छित मिळवून घेतात
मनाने ठरवल्यास अशक्य काही नाही
मनात जिद्द असल्यास परमेश्वर ही दूर नाही

 

शहर
शहरातील लोग का पळतात कळतच नाही
दिवस रात्र कश्याच्या मागे धावतात उमजत नाही
गाडी मागुन गाडी बस मागुन बस
असे म्हणावेसे वाटते अरे माणसा कधीतरी आरामात बस
माणसांच्या गर्दीत तरी सगळे एकटेच वाटतात
सगल्यांच्या नजारा नेहमीच कुणालातरी शोधत असतात
असे हे किती दिवस चालणार हे कुणाला कळत नाही
आयुष्य सम्पल्या शिवाय हे
सत्य कुणाला उमगत नाही

फ़ोन
खणाणून वाजला तो पाहतो तो टेबलवरचा कोण ?
पाहतो तर काय हा तर आपला नेहमीचा फ़ोन
गप्पा टप्पा हर्षा उन्माद सर्वच अईकतो तो कोण?
तुम्हाला लक्षात आले असेलच की तो हाच फ़ोन
किती ही दूर असलो तरी जवळ आणतो कोण?
अहो काय एवढे सुद्धा माहिती नाही की हा आहे फ़ोन
रिसीवर डायल आणि वायर यांनी बनतो असा तो कोण ?
बरोबर ओळखले आपला जिवलग आपला लाडका फ़ोन

पिंजरा
मनात दडलेल्या भावनांचा पिंजरा
मनात कुढ़लेल्या भावनांचा पिंजरा
अपुरया असलेल्या इछांचा पिंजरा
झालेल्या परभावाचा पिंजरा
महात्वाकांक्षा पूर्या न होण्याचा पिंजरा
आयुष्याच्या कर्ताव्यांचा पिंजरा
आयुष्य हातुन निघून गेल्याचा पिंजरा
सर्वकाही मिळवुन गमावल्याचा पिंजरा

श्रावण
पाने फूले कळ्या आपसात बोलू लागल्या
हा निसर्गाचा खेळ पाहून तो सुर्यही हसू लागला
श्रावनणातल्या माती चा सुगंध हलकेच दरवलू लागला
मैन्त्रीणीच्या गप्पा गोष्टी त्यात रंगु लागल्या
श्रावणाची ही चाहुल निसर्गाला कशी लागली
त्याच्या आगमनाची तयारी त्याने आमच्या नकळत करून घेतली

 

आपली माणसे
आपली माणसे अचानकच आपल्याला सोडून जातात
दूर गेल्यावरच त्यांची किंमत आपणास जाणवून देतात
आपली माणसे जवळ असतांना आपण त्यांची ओळख विसरतो
तीच दूर गेल्यावर त्यांच्या आठवणित झुरतो
अशी ही जिव्ह्याल्याची माणसे सदैव आपण जपून ठेवावी
ती दूर जावू नये ह्याची काळजी घ्यावी आणि
ती दूर गेल्यावर त्यांच्या आठवणीची ठेव आपल्या हृदयात ठेवावी